“Illustraties maken is meer dan tekenen en een tekenaar is geen illustrator. Via grafische middelen maakt de illustrator een beeld dat iets vertelt.” Laat het duidelijk zijn waar de illustrator voor staat, want Sebastiaan Van Doninck heeft een hekel aan wie de term niet begrijpt. Sebastiaan is illustrator, geeft modeltekenen, houdt van moderne kunst en geeft te veel geld uit aan boeken, omdat zijn geest constant gevoed moet worden.
In een appartement in Antwerpen centrum zitten we droog met zijn drieën met een glaasje wijn en koekjes, terwijl buiten de regen tegen de raam klettert. “Zalig die keiharde regen. Dan ben ik echt in totale rust. Bij regen heb ik niet het gevoel dat er buiten iets op me wacht, dat ik op café moet of koffietjes moet gaan drinken. De regen houdt me binnen om lekker te tekenen.”




Ik werk heel graag voor magazines. Een titel, een voorwoord of een paar quotes zijn vaak genoeg om mijn brein te prikkelen. Ik doe ook graag boeken, maar ik moet wel altijd een bepaalde vrijheid hebben. Te veel beperkingen blokkeren mij. Ik wil graag nog eens voor mezelf werken, hoewel het zeer lang geleden is. Ik krijg te veel freelance opdrachten.






Lesgeven vult mijn job perfect aan, omdat ik enorm veel inspiratie krijg van de studenten. Ik geef veel, maar ik krijg ook heel veel terug door naar het werk van de studenten te kijken en het kritisch te beoordelen. Op die manier ben ik onrechtstreeks bezig met mijn eigen werk. Kritiek op de student geldt ook voor mij. Bovendien vind ik het geweldig om studenten te zien die tevreden zijn, hard werken en ook daadwerkelijk groeien waar je bijzit.
De job geeft me inderdaad de luxe om heel selectief om te gaan met opdrachtgevers. Educatief werk doe ik nooit meer en hetzelfde geldt voor opdrachtgevers die me zeggen wat ik moet tekenen. Ik lever geen bandwerk.




Als ik teken, hoor ik alles, voel ik alles, maar laat ik me door niks afleiden. Ik werk gewoon door, uren aan een stuk en ik kan niet slapen totdat het afgewerkt is. Ik heb altijd een duidelijk beeld van het eindresultaat. Met de computer kan ik kort op de bal spelen en snel werken.

75% van de tijd werk ik digitaal, dit wil zeggen met de laptop en het tekentablet. Maar soms heb ik de pest aan die rotcomputer en moet ik met de hand werken en alles losgooien met inkt en papier. Maar de goesting om met de computer te werken, komt altijd terug. Op vakantie werk ik wél manueel. Dan neem ik grote schetsboeken mee en zet ik me aan landschappen. Dat doe ik elk jaar. Spontaan, direct en snel werk ik dan.
Met de hand werken is een trend bij andere illustratoren. De tekeningen zijn warmer, je hebt meer contact met de materialen en het voelt natuurlijker. Ik ben ook zwaar fan van ecolineverf. Vlekken en kleuren scan ik in, puzzel ze samen op de computer en zo kom ik veelal tot een collage, met een minimum aan bewerkingen in Photoshop.

Dieren zijn enorm esthetisch. Ik schep er plezier in om ze te tekenen, vooral omdat je er zo vrij, frivool en beweeglijk mee kan omgaan. Ze zijn ook interessant omwille van hun symbolische en iconografische functie. Op dieren kan ik menselijke eigenschappen projecteren. De wereld van de dieren spreekt dus op vele vlakken tot mijn verbeelding.



Ik haal mijn inspiratie uit de hedendaagse kunst. Ik hou van Cindy Sherman, Joseph Beuys en Francis Alÿs. Het waw-effect heb ik minder bij illustratoren, omdat ze vaak figuratief werken. Bij een kunstenaar is de vormentaal vrijer, het is meer vatbaar voor interpretatie en daar hou ik van. Maar ik moet zeggen dat mijn inspiratiebronnen variëren in de tijd. Ik zuig mijn inspiratiebronnen gretig uit en als ik ermee klaar ben, is het tijd voor wat anders. Mijn geest moet constant gevoed worden. Een tijd lang heb ik kinderboeken uit de jaren 50 verzameld, maar daar ben ik intussen wel klaar mee.


Ja, onrealistische deadlines en ook het onprofessionalisme binnen de sector. Mensen zeggen dat het intussen de goede kant opgaat, maar naar mijn mening wordt de illustrator nog steeds zwaar onderbetaald. Mensen blijven afpingelen op de prijs. Je vraagt toch ook niet aan een elektricien om zijn offerte aan te passen. Afpingelen vind ik een belediging, alsof mijn werk zijn prijs niet waard is. Nu heb ik een agent (Pazuzu Illustration Agency) die daar tegen optreedt, zodat ik me kan focussen op de leuke dingen en dat zijn beelden maken.


Als een kinderboek voor 80% uit tekeningen bestaat en je als illustrator slechts 5% aan royalty’s per boek wordt uitbetaald, dan is er toch sprake van een wanbetaling. Bovendien krijgt een boek ook geen kansen meer, aangezien het hooguit 3 maanden in de winkel blijft liggen.

De promotie is quasi nul. Auteurs en illustratoren worden zelf verondersteld de promotour op te gaan om hun eigen boeken te verkopen. Ik vind dat echt té ver gaan. Boeken uitbrengen in eigen beheer of de stap naar digitalisering zijn interessante pistes, maar hoe krijg je de boeken dan verdeeld? Distributie is de moeilijkste stap binnen het proces.


Ik heb altijd al gedroomd van het theater. Ik heb theateraffiches gemaakt, maar ik zou graag decors, poppen en kostuums ontwerpen. Of kijkdozen maken voor een galerij, daar droom ik al zo lang van. Maar mijn agenda zit stampvol, ik zou niet weten wanneer ik daar de tijd voor zou moeten vrijmaken!
Coffeeklatch is a creative chitchat, an original and personal way for Magali Elali and Bart Kiggen to go and look for inspiring personalities and intriguing stories. The online magazine showcases pictures and interviews with creative entrepreneurs in their homes, addressing various disciplines. Coffeeklatch stands for slow journalism using a fast medium. Read More
mail — facebook — twitter — instagram
Visit our online magazine all items loaded — facebook.com/allitemsloaded
All photographs are made by us. Please do not use them without our permission or re-post them without credit.
site gezet door Mr. Henry,
met melk en 2 klontjes